SPORTOWY ŚWIAT

Mamy polski zespół w finale Pucharu CEV. Wielkie Brawa dla Zaksy!!!

Na zdjęciu reakcja ławki rezerwowych po ostatnim gwizdku sędziego. Idi, czyżbyś źle obstawił u "buków"?

Pechowo zakończyły się dla Polski Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich. Czwarte miejsca: Adama Małysza indywidualnie i naszej druzyny w konkursie drużynowym będą zapamiętane nie jako sukces, ale jako zaprzepaszczona szansa na coś naprawdę WIELKIEGO. Zwłaszcza jeśli chodzi o zmagania drużynowe. Polacy mieli szansę pokazać, że są prawdziwą drużyną, że nie tylko Małysz potrafi skakać. Znakomity skok Kamila Stocha dał nam realną nadzieję na medal. Niestety, wszystko zaprzepaścił Łukasz Rutkowski. Przypomnijmy sobie jego... wyczyn...

Na największej skoczni świata zlecieć jak kawałek cegły... Na pewno miał niesprzyjające warunki pogodowe, ale przecież wystarczyło trochę powalczyć w powietrzu, nawet o te kilka metrów, a cała drużyna cieszyłaby się z historycznego medalu.

Rutkowskiemu zabrakło nie tylko wiary w to, że te kilka metrów coś zmieni. Zabrakło mu także woli walki do samego końca. W sporcie, jak w życiu, nie wolno odpuszczać, przecież wszystko rozgrywa się na ostatnich metrach...

Wow, sporo czasu nie pisałem. Od mojego ostatniego wpisu minęło już pół roku. Przez ten czas świat nie zginął, choć parę krajów niemal dosłownie zapadło się pod ziemię. Postanowiłem coś napisać, odkurzyć blog. Zrobiłem to nie tylko dla siebie, ale tez i dla milionów fanów, którzy codziennie odświeżali mój blog po kilka razy, z nadzieją, że może w końcu coś nabazgrałem (lol).

Skończyły się zimowe Igrzyska Olimpijskie, największą naszą bohaterką została Justyna Kowalczyk. Ale coraz częsciej mówi się o jej koleżance z kadry. Nie pamiętam nazwiska, nie chce mi się szukać w google w rubryce "Polka przyłapana na dopingu". Trochę mi szkoda tej "ohydnej dopingowiczki", bo takie "EPO" to już przeżytek rodem z NRD, powinna poszukać u siebie jakiejś astmy i tak jak połowa biegaczek narciarskich, 80% pływaków z Otylią Jędrzejsczak na czele i tymi Amerykanami, z których każdy zdobywa po 10 złotych medali na jednej imprezie. Może nie wyszłoby to jej na zdrowie, ale na pewno mogłaby brać sterydy legalnie....

Dziękuję za uwagę

Dziś jest niezwykły dzień, Polacy grają w finale europejskiego czempionatu. Co prawda nie chodzi o jakiś mega popularny na świecie sport, bo siatkówka to nadal, w porównania choćby do koszykówki sport "świetlicowy", ale też nie jest to piłka wodna.

Tak się jakoś szczęśliwie składa, że od 2006 roku gramy w finałach takich imprez. Siatkarze i piłkarze ręczni z powodzeniem podtrzymują sportową dumę naszego narodu. Problem w tym, że nie pamiętam, kiedy nasza męska drużyna narodowa zdobyła mistrzostwo. To nie przypadek, że ani razu nie sięgneliśmy po złoto. Polacy już pięciokrotnie zdobywanli srebrne medale mistrzostw Europy w siatkówce. Perspektywa bycia Mistrzami Świata, czy Europy chyba za bardzo nas przytłacza i po wygranym półfinale turniej się dla nas po prostu kończy. W dniu dzisiejszym odstępstwa od tej zasady nie przewiduję.

Już w połowie drugiego seta przestałem oglądać mecz naszych "talentów" z brazylijskimi talentami. Nie dało się na to patrzeć, po prostu dość mam błazenady w polskim wykonaniu. Niech inni uczą się zagrywać dopiero w meczu międzypaństwowym, ale nie Polacy. Gdy widzę kubańskie dzieci w wieku 15-20 lat, jak robią swoją zagrywką sieczkę wśród bułgarskich przyjmujących, to nie mogę zrozumieć, jak można na naszych 25-latków mówić, że są "perspektywiczni".

Jeśli ktoś pisze na forum, że Woicki będzie wzmocnieniem danego klubu, że jego transfer to dobre posunięcie, potrafię przystać na to stwierdzenie, ale tylko jeśli ten zespół nie będzie miał ambicji, by wygrać coś w Europie. Na poziom naszej ligi Woicki jest O.K.

Puchar Polski siatkarzy w tym sezonie powędrował do Bełchatowa. Ekipa Castellaniego bez większych problemów przebrnęła przez całe eliminacje, a w turnieju finałowm nawet nie straciła seta. Najpierw w trzech setach pokonała Resovię Rzeszów, a w finale szybko odprawiła z kwitkiem AZS UWM Olsztyn. Jedynie mecz półfinałowy, między Olsztynem, a Kędzierzynem dostarczył więcej emocji, bo zakończył się po tie-break-u. Pozostałe dwa mecze były krótkie i nudne, gdyż Skra Bełchatów przewyższała rywali o całą klasę sportową. Pomimo, że Kielce przygotowały się od strony organizacyjnej do Pucharu Polski, to jednak poziom sportowy nie dopisał. Nawet nie można tegorocznego turnieju porównywać do zeszłorcznego, rozgrywanego w Poznaniu. Tamten, choć był dłuższy (udział brało osiem drużyn), intensywnością, spektakularnością meczów i przede wszystkim - poziomem sportowym bije dzisiejszy na łopatki.

Szkoda, że mamy tylko jeden zespół w Polsce na top-europejskim poziomie.